Lefkas-Meganisi-Ithaca-Kefalonia

Na een paar dagen verlaten we de goed beschutte Vlikho Bay en gaan op weg naar het eiland Meganisi. Onderweg passeren we het eiland Skorpios. Het eiland was eigendom van de familie Onassis en is onlangs voor 100 miljoen euro verkocht aan de 24-jarige Jekaterina Rybolovlev, de dochter van een Russische miljardair. Er liggen veel jachten bij het eiland voor anker en je mag tot de vloedlijn op het eiland komen. Een minpuntje voor de nieuwe eigenaar.

Meganisi heeft diverse mooie diepe baaien met heuvels die begroeid zijn met olijven en cipresen en met kristalhelder water. Wij ankeren in Port Atheni dat goed beschut is bij de heersende noordwestenwind. Op de wal is een barretje en een taverna. De volgende dag maken we een wandeling naar het dorpje Katomeri waar de mannen op het terras van het café zitten en de vrouwen zitten voor hun huisje, veelal in zwarte kleding, te borduren. In een zijstraatje zien we een vrouwtje achter een weefgetouw. Ze wenkt ons en we mogen een foto van haar maken. Na de fotosessie biedt ze natuurlijk haar eigen gemaakte kleedjes te koop aan. 

 

 

Onze volgende ankerbaai  heet Abelike waarna we op weg gaan naar Spartakhori. Hier hebben we met de Stortemelk afgesproken en meren we af aan een pier. Er liggen nog meer Nederlandse schepen. De pier wordt door het naastgelegen restaurant beheerd waar we ´s-avonds een hapje eten met Theo en Peggy. We kunnen er zelfs gebruik maken van de wasmachine. Spartakhori ligt boven op een heuvel vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de baai.

 

 

 

s-Nachts steekt er vaak een noord-oosten wind op en lig je hier erg onrustig. We blijven dan ook maar een nachtje en varen naar Sivota dat in een baai ligt aan de zuidoost kant van Lefkas. Het is er druk omdat het wisseldag is van een flottielje vloot die 50 boten heeft. Maar we vinden een plekje aan de kade en het achteruit afmeren naar de kade achter eigen anker gaat ons steeds beter af. In de baai staat ´s middags een stevige wind.

Na het onweer in Corfu is de windmeter van slag en voor we vertrekken uit Sivota gaat Jacqueline de mast in. Blijkbaar is door de inslag vlak bij ons schip de electronica ontregeld. Gelukkig doet de meter het nu weer goed nadat de topunit is vervangen en de meter opnieuw is gecalibreerd.

Tussen Lefkas en Ithaca staat meestal wat meer wind en we hebben een prachtige zeiltocht naar Kioni. Bij de aanloop van de haven zien we drie oude vervallen windmolens. We hebben geluk dat er nog plaats is aan de kade. Onze eerste poging om achteruit aan de kade af te meren mislukt omdat de ankerketting net niet toekomt. Na een tweede poging liggen we goed. Later wordt het druk in de haven en meren de laatkomers aan de overkant met lijnen naar de wal. We liggen vlak bij de restaurantjes en het is dan ook wel erg verleidelijk om uit eten te gaan. We vinden een goed restaurant Mills. We blijven een paar dagen in Kioni en maken een wandeling naar het vissersplaatsje Frikes. 

.

 

 

In Frikes zien we nog een mandenvlechter.

 

 

 

Onze volgende ankerplaats is Vathi, de hoofdplaats van het eiland Ithaca. In Vathi kun je goed boodschappen doen en zien we eindelijk weer een geldautomaat. Bij noordwestenwind lig je hier onrustig, maar het waaide gelukkig niet al te hard. Vlakbij de ingang van de baai van Vathi staat een erg leuk kapelletje, kerkjes vind je in Griekenland vaak op afgelegen plaatsen en ze worden goed onderhouden.

 

 

Als we verder om het eiland varen zien we een mooie baai met parasolletjes op het strand. We besluiten hier te stoppen, brengen ons anker uit en gaan met de bijboot naar het strand.

 

 

We ronden de zuidkant van Ithaka en varen naar Eufimia op het eiland Kefalonia. In Eufimia worden we opgewacht door de havenmeesters die elk jacht begeleiden bij het aanleggen. In de haven staat ´s-middags een stevige zijwind en het uitbrengen van voldoende ketting is dan ook nodig.  Op aanwijzing van de havenmeester laten we ons anker vallen en varen achteruit naar de kade. Onze ketting is 65 meter lang, maar de laatste 15 meter zijn door het zout dikker geworden en komen niet door de ankerkluis. Nadat we de laatste meters ankerketting met veel moeite hebben schoongemaakt en hebben gevierd liggen we goed. Eufimia is een levendige plaats. Langs de kade waar we liggen afgemeerd lopen de toeristen heen en weer, het is hier zien en gezien worden.

Vanuit Eufimia huren we een auto om het eiland te verkennen. We bezoeken het prachtige Mirtos beach, een van de mooiste stranden van Griekenland. Een breed strand van voornamelijk kiezels en witte steentjes. Het ligt onder een steile rotskust en van bovenaf  heb je een schitterende aanblik. We rijden verder naar Assos aan de noordwestkant van Kefalonia, een pittoresk vissersplaatsje met witte huizen begroeid met bougainville, strandjes en een haventje. We rijden naar de 1628 meter hoge top van het Aenosgebergte. Deze berg is een natuurpark, er groeien sparsoorten die alleen op dit eiland voorkomen en er lopen grote kuddes geiten. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht. We bezoeken het plaatsje Sami, waar de film Captain Corelli´s Mandolin  is opgenomen en de nabijgelegen Melissani grot. In dit ondergrondse meer stroomt het zeewater van de westkant van het eiland onder het eiland door naar de oostkant. De grot is deels ingestort door een aardbeving en door het invallende zonlicht is het water blauw gekleurd. Met bootjes wordt je over het meer in de grot rondgeleid.

 

 

Langs de kust van Kefalonia hebben we een grote keus aan mooie ankerbaaien. We zien onderweg een mooie baai Kalo Limeni die goed beschut is om te overnachten. Eenmaal naar binnen gevaren zien we twee bekende schepen uit Marina di Ragusa, de Thala en Alacrity. Ze liggen achter hun anker met lijnen naar de wal. We hebben pas een nieuwe lange mooringlijn gekocht en met hulp van de vrienden uit Marina di Ragusa meren we af op de Scandinavian way. Bij gebrek aan ruimte in een baai of haven wordt deze afmeermethode hier veel toegepast. We vinden het een heel gedoe en waar mogelijk liggen we liever enkel achter ons anker. Na twee gezellige dagen gaan we weer terug naar Eufimia omdat daar een feest is ter ere van de naamheilige van de plaats. ´s-Avonds is er een processie en daarna live muziek en dans. De bouzouki geeft het geheel een echt Griekse en gezellige sfeer, het feest gaat tot de kleine uurtjes door.

Bij het ankerop gaan in Eufimia halen we twee ankers op, de ketting van het andere anker zit tweemaal om ons anker gedraaid. Gelukkig was het anker van een boot waar de havenmeester op past en hielp hij ons de boel te ontwarren. Het afmeren in Griekland is dan ook altijd weer een avontuur en ankers liggen vaak over elkaar heen.

Na Eufemia steken we weer over naar Ithaka en ankeren in de baai van Polis. Van hier uit zou Odyseus zijn reis hebben gemaakt. ´s Ochtends wandelen we naar het plaatsje Stavros vlakbij de baai, daar staat een borstbeeld van Odyseus. In de baai is een mooi en druk bezocht kiezelstrand met een klein haventje. Met westenwind lig je er onrustig, maar we hebben  noordwestenwind en liggen hier prima.

 

 

Onze vogende stop is Fiskardo, een toeristisch plaatsje aan de noordkant van Kefalonia. Omdat de charterboten en flottieljes in het weekend meestal op de thuisbasis zijn om te wisselen van bemanning varen we op zondsagmorgen naar Fiskardo. We vinden nog net een plaatsje aan het ponton. In Fiskardo leggen veel rondvaarboten en ferries aan en op de terrasjes is het gezellig druk. Als de laatste ferries weg zijn wordt hun plaats ingenomen door de superjachten.

 

 

 

 

Corfu – Lefkas

Onze eerste haven aan het vaste land van Griekenland is Platarias, een slaperig dorpje. Er liggen hier opvallend veel schepen met Oostenrijkse vlag. We meren af naast een Britse motorboot met een hond aan boord. Even later zien we drie honden. Op onze vraag of al die honden van hem zijn blijkt dat hij 1 hond heeft en de andere 2 zijn zwerfhonden. Op straat lopen hier veel zwerfhonden en katten. Na de winter zijn ze erg mager en onze Britse buren hebben zich ontfermd over 2 zwerfhonden, ze geven ze te eten en drinken en de honden gaan via de loopplank zelfs bij hun aan boord liggen slapen. Bij de afvalcontainers is een nestje met puppy´s  gevonden en aan hun lot overgelaten, ze vragen of we een hondje willen nemen...... we slaan het aanbod af, hoe zielig het ook is.

Na twee dagen Platarius en de watertanks weer gevuld, steken we over naar het eiland Paxos en laten ons anker vallen in Lakka, dat in een prachtige baai ligt. Het is een drukke ankerplek maar er is voorin nog plaats genoeg. We ontmoeten hier diverse boten uit Marina di Ragusa. Lakka is een gezellig plaatsje met veel taverna´s en terrasjes. Het is er druk in de zomer met toeristen en Grieken die het hete Athene ontvluchten, maar in de winter wonen er slechts 40 mensen. In de winter valt er erg veel regen en is het winderig en dan gaat ook het merendeel van de Grieken weer naar Athene.

 

Er wordt noordwesten wind kracht 6 voorspeld en dan is Gaios een goed beschutte haven. Het is de hoofdplaats van het eiland Paxos. Via een smal bochtig kanaal kom je in de haven. We zijn vroeg en dan is er nog volop plek in deze drukke populaire haven. In de loop van de dag loopt het helemaal vol met jachten op zoek naar een veilige plek in de inmiddels aangewakkerde wind. Naast ons is nog een smal gaatje en ook daar wordt nog een boot letterlijk tussengeperst. De volgende dag blijft iedereen liggen in verband met de harde wind.

We trekken verder zuidwaarts, Mongonisi bay ligt slechts één mijl ten zuiden van Gaios en is een goed beschermde baai. We liggen hier in een prachtige omgeving en genieten van een biertje met uitzicht op de baai.

proost

einde van Mongonisi bay in de verte Anti Paxos



Onderweg hebben we gehoord dat Two Rocks Bay erg mooi is. Vanaf Paxos zeilen we naar het vaste land en pakken we dit baaitje mee. Het is er prachtig en goed beschut bij de hier heersende noordwesten wind.

 

 

Onderweg naar Preveza hebben we een mooie wind zodat we heerlijk kunnen zeilen. We  worden verrast door een mantarog, van naar schatting vier meter, die twee keer achter elkaar hoog uit het water springt. Wow, een geweldig gezicht!

De wind is in de loop van de middag stevig aangetrokken. We ankeren net voorbij de jachthaven in Preveza, dat is makkelijker dan aanleggen met dwarswind. De volgende dag meren we af in de marina en liggen we sinds een jaar weer eens langszij een kade. In Preveza kopen we op verzoek van Joanie van de Nemir flipflops. Jacqueline vind ze ook wel leuk en koopt voor zichzelf ook een paar.



flipflop

Preveza ligt aan de ingang van een groot binnenwater, de Golf van Amvrakia is 20 mijl lang en een uitgestrekt natuurgebied. Er leven erg veel vogels en zeedieren en er zijn veel fishfarms. Wij varen naar het einde van de baai, heerlijk zeilend enkel met de kluiver op. Onderweg spotten we een pelikaan en eenmaal voor anker bij Mehidhion zien we schildpadden en zeehonden. ´s-Avonds genieten we van een mooie zonsondergang temidden van een prachtig uitgestrekt natuur gebied.

De volgende dag varen we naar Vonitsa, dit ligt eveneens in de Golf van Amvrakia. De boulevard ziet er leuk en levendig uit maar eenmaal in de straatjes achter de boulevard ziet het er wat armoediger uit. In de hoofdstraat zitten veel kleine winkeltjes en kunnen we de voorraad proviand weer aanvullen. De Grieken zijn vriendelijk en leren je graag een paar woordjes Grieks.

Via Preveza verlaten we de Golf van Amvrakia en zeilen naar Lefkada. Het eiland Lefkas was vroeger verbonden met het vaste land maar door het graven van een kanaal is het een eiland geworden. De ingang van het kanaal is lastig aan te lopen doordat door verzanding een landtong is ontstaan. In het Lefkas kanaal is een bijzondere brug, het is een drijvende brug die elk heel uur opengaat/zwenkt zodat de schepen er langs kunnen.

Noordelijke ingang Lefkas kanaal

brugopening Lefkas kanaal

zeiljachten passeren brug

Het Lefkas kanaal is dwars door zoutmoerassen aangelegd die ecologisch van grote waarde zijn. Het is erg warm en we laten de stad Lefkada aan ons voorbij gaan en varen door naar Vlikho Bay dat net voorbij het populaire plaatsje Nidri ligt. Hier hebben we 25 jaar geleden met een flottiele vakantie gehad. Wat opvalt zijn de hoge bergen van het vaste land en de erg groene eilanden, het is een prachtig beschut vaargebied, een zeilersparadijs. Het wemelt hier van de huurboten en flottieles, ook zien we veel Nederlandse en Scandinavische jachten

 
We maken een mooie wandeling naar de watervallen van Dimossari. Deze liggen in een kloof op 3,5 km lopen van Nidri. Het heeft de laatste weken niet meer geregend dus de waterval was niet op zijn best, maar zeker een bezoekje waard.

In Nidri ontdekken we een grillrestaurantje waar veel Grieken zitten, dus dat moet goed zijn. We nemen een pitabroodje met gyros, smaakt heerlijk.

Corfu

Na onze oversteek vanuit Crotone laten we het anker vallen in een baai net voorbij Kassiopi. Een mooie baai met uitzicht op de hoge bergen van Albanië.

Na twee dagen gaan we ankerop en meren af in het haventje van Kassiopi. Kassiopi is een gezellig plaatsje met taverna´s, suppermarkt en bakker dicht bij de haven. We eten er onze eerste souvlaki op een terrasje en vieren dat we in Griekenland zijn.

We varen door het Corfu kanaal, een smalle vaarweg tussen Corfu en Albanië naar Kalami baai. We ankeren voor het strand en drinken een biertje met calamares (gefrituurde inktvis) bij een taverna op het strand met uitzicht op ons schip. Dit is genieten.

 

 

 

Wat ´s-avonds een rustige ankerplek lijkt te zijn blijkt de andere ochtend vroeg een hobbelige plek. We zijn dan ook al vroeg op en willen hier weg. De electrische ankerlier doet het echter niet. Wim gaat op zoek naar de oorzaak en nadat de afstandbedienig is opengemaakt blijkt er een draadje los te zitten. Dat is gelukkig eenvoudig op te lossen waarna we ankerop gaan en richting Corfu-stad varen. Op de marifoon horen we dat er bekenden uit Marina di Ragusa liggen. Deze ankerplek is goed beschut en je loopt zo de stad in. De oude stad is een wirwar van smalle straatjes vol met toeristische winkeltjes en overal terrasjes. Gezellig zitten is het op de Liston onder de stenen bogen en kijken naar wat allemaal voorbij komt. Vanaf de boot hebben we uitzicht op het fort en in de verte zien we nog steeds de ruige bergen van Albanië. Het vliegveld ligt tegen de stad aan en de ferries varen af en aan naar het vasteland van Griekenland. Corfu is een groen eiland, en waar het groen is valt regen. Dat merken we de volgende dag wanneer we een fiks onweer krijgen met een paar flinke hoosbuien. Eindelijk een flinke plensbui zonder zand, de boot is helemaal schoongespoeld, al het zout en saharazand is weg.

 

 

 

 

 

 

Petriti is de laatste haven van Corfu die we aandoen. Een klein authentiek vissersplaatsje waar de boten ´s-avonds uitvaren. De boten zijn voorzien van grote lampen om de vissen te lokken.  

 

De volgende dag steken we met een zacht briesje over naar het vasteland van Griekenland.