woensdag 13 juni 2018

Montenegro

29 Mei 6 uur ’s-ochtends gaan we anker op en verlaten het eiland Erikousa op weg naar Montenegro. De zon komt mooi op en de zee is glad. Onder de kust van Albanië schuift een ferry voorbij en af en toe zien we een visser, de zee is verder leeg.
Overdag brengen we de tijd door met eten, drinken en een puzzel, er is weinig wind en in de loop van de dag kunnen we een paar uur zeilen. Een paar keer zien we dolfijnen passeren. De zon gaat mooi onder en in de nacht hebben we het licht van een volle maan. We draaien wachtjes van twee uur op en twee uur af. Onder de ochtend hebben we weer wind en zien een dreigende lucht boven de bergachtige kust van Montenegro.
30 Mei arriveren we in Budva, na 29,5 uur met 161 mijl op het log en meren af aan de douanekade om in te klaren. Montenegro is geen lid van de EU en bezoekende jachten moeten een vaarvergunning kopen. Na drie loketten en 2 uur wachten mogen we eindelijk naar de jachthaven.
De citadel van Budva is mooi gerestaureerd, net buiten de oude stad staan grote hotels en moderne appartementen.
We zijn moe van de lange tocht en blijven hier twee dagen. De voorzieningen van de jachthaven vinden we ver onder de maat gelet op de vorstelijke tarieven, voor de superjachten is dit blijkbaar geen probleem.
We varen de golf van Kotor in, bij de ingang staan oude forten en verder in de baai zien we in de rotsen grotten waar vroeger onderzeeërs in konden afmeren.
De golf van Kotor bestaat uit 3 grote bassins welke met nauwe kanalen zijn verbonden. Met name het laatste bassin is omringd door steile hoge bergen van meer dan 1.000 meter hoog.
De oude vestingstad Kotor ligt aan het uiteinde van de baai en staat in zijn geheel op de werelderfgoedlijst van Unesco. De mooie stad is dan ook erg populair en druk, de andere ochtend liggen er 3 cruiseschepen, met ieder ongeveer 3.000 passagiers.
We dolen wat door de nauwe straatjes en kopen groente en fruit bij de dagelijkse markt aan de rand van de stadsmuren.
Na 1 dag willen we weer verder en varen richting de uitgang van de golf van Kotor naar Herceg Novi. We beklimmen het fort van waar we een mooi uitzicht hebben op de haven. Herceg Novi is een levendige badplaats, het is weekend dus dat betekent slapen met oordoppen in.
4 juni klaren we uit in Zelenika en verlaten Montenegro op weg naar Kroatië. Onze indruk van Montenegro is positief, het land heeft een prachtig berglandschap. De havens zijn echter duur en na Griekenland is dat wel even wennen. Wat we vooral missen zijn de gastvrije, vriendelijke en bescheiden Grieken, de Montenegrijnen komen op ons wat norser over.

donderdag 7 juni 2018

Petriti – Erikousa

We ankeren in de baai van Corfu onder het kasteel. Een prima ankerplek vlakbij een trap, vanwaar het maar een klein stuk lopen is naar het centrum en dichtbij een bakker, supermarkt en een paar restaurantjes. Op deze ankerplek ligt veel wier en we zoeken dan ook naar een witte plek in het water waar geen wier groeit en laten daar het anker vallen, varen heel langzaam achteruit en als het anker pakt trekken we met volle kracht achteruit om te testen of het anker goed houdt. Helaas doen veel jachten dit niet. Als er ’s-avonds een onweersbui overtrekt gaat een anker van een onbemand zeiljacht in de buurt krabben en verdaagt tegen een ander zeiljacht. Midden in de bui komt een stel met twee kinderen uit alle macht aan gepeddeld en haalt het anker op. Ze hebben pech want de ankers van beide jachten zitten verstrik in elkaar. Na een tijdje komen ze gelukkig los van elkaar. Vanuit onze ankerplek hebben we een mooi uitzicht op het kasteel, en een oude windmolen.
Bij de trappen waar we met de bijboot aanleggen is een mooie groenzoon met oude bomen, onder deze bomen spelen mannen elke avond petanque en vindt men verkoeling.
De andere dag bezoeken we het centrum van de stad.
We zijn niet het enige jacht in deze baai, er ligt nog een grote jongen iets verderop, niet mooi maar wel groot.
Na 2 dagen Corfu varen we naar Ormos Kalami, een ankerbaai aan de noordoost kant van Corfu. Aan de wal zijn een paar restaurantjes en kleine hotels en op het kiezelstrand staan parasolletjes. De ankerbaai is diep en we ankeren dicht bij het strand, dat scheelt ook weer een stukje roeien naar de kant. Het is een mooie baai en hier zijn stukjes gefilmd voor de James Bond film “for your eyes only” en “the greek tycoon”
Onze laatste stop in Griekenland is het meest noordelijke eilandje Erikousa. We ankeren aan de zuidkant van dit eilandje. Met hulp van subsidie van de EU zijn ze bezig om hier een jachthaven aan te leggen, ons inziens is dit letterlijk geld in het water gooien. Het is een erg klein eilandje en er valt niet veel te beleven. De stroomvoorziening op het eiland wordt opgewekt met een dieselgenerator. We zijn er getuige van dat twee mannen met een pick-up over een hek klimmen en kannetjes diesel vullen uit een grote dieseltank. Even later zien we ze bij de haven en vullen de tanks van hun boot!

donderdag 24 mei 2018

Messolongi –Petriti

We zijn weer bij de Ionische eilanden. Voorlopig de laatste keer, we doen nog een paar favoriete plekjes aan.
Eerst maken we een mooie zeiltocht naar Eufymia op het eiland Kefalonia, waar we afscheid nemen van George de dieselman. We waren een goede klant met onze grote dieseltank. Ook de serveerster van het barretje Fiore Amore herkent ons nog van eerdere jaren.
Daarna varen we naar Vathi op het eiland Ithaka, ankeren in de baai en slenteren door de straatjes.
Op het eiland Meganisi meren we af in Port Spiglia waar we nog een keer eten bij het restaurant van Steve en Jerry en 2 wasjes draaien.
Het is voorjaar en alles staat in bloei.
Ook klein Vathi doen we nog een keer aan. We hebben er gratis water en stroom en kunnen het schip schoonspoelen van al het saharazand.
Via het Lefkaskanaal passeren we de pontbrug op weg naar Preveza. Het is hier druk aan de kade omdat de jachthaven wegens bouwwerkzaamheden gesloten is. Als we nog maar net vastliggen komt de ober van het tegenoverliggende restaurant een glas ouzo brengen. Dat valt in de smaak, “jamas” zeggen ze hier in Griekenland.
Vanuit Preveza is het een lange dagtocht naar het eiland Paxos, waar we ankeren in het azuurblauwe water van de baai in Lakka. Dit paradijselijke baaitje moet helaas met velen gedeeld worden, en het is dringen op de ankerplek.
De andere ochtend trekt de wind aan en zijn er onweersbuien met modderregen. Onze nieuwe Zephyr ziet er besmeurd uit. Na de ergste bui gaan we ankerop en varen naar Petriti op het eiland Corfu. Als we de haven naderen lijkt deze vol te liggen. Tegen beter weten in varen we naar binnen en vinden toch nog een plekje aan de kade. Later op de dag begint het flink te waaien en zijn we de rest van de dag druk met fenders, lijnen en het anker. Er is weinig plek in dit haventje waar nog een aantal vissers liggen die ’s-nachts met lampen gaan vissen. We blijven hier nog een dagje. Als onze buurman vertrekt zit zijn anker achter ons anker. Met hulp van een ander en een hulplijn komt zijn anker vrij, waarna wij voor de zekerheid anker op gaan en weer opnieuw aanleggen. Wat dat betreft is het altijd weer feest in Griekenland.
Dit was het weer, groeten uit Petriti (Corfu)

zondag 13 mei 2018

Poros - Messolongi

Tussen het eiland Poros en de Peloponesos is een smalle doorgang, hier vinden we een plekje om af te meren. Eenmaal vastgemaakt zien we dat we voor een bar liggen, dat wordt een rumoerige nacht. Zondag is er onweer met stortregen en houden we een rustdag. Poros is een vulkanisch eiland met nauwe straatjes en het is er gezellig. Een Nederlands stel dat hier een boot huurt is geinterreseerd in ons schip en zowaar hebben we onze eerste bezichtiging.
7 mei varen we naar Epivadros, een flottielje met ruim 10 schepen is ons net voor, de kade ligt vol dus ankeren we in een baaitje net naast de haven. De bijboot wordt gelanceerd voor een wandeling door het dorp, we vinden een leuke taveerne met uitzicht op de baai. Dinsdags is het Korinthe kanaal gesloten en maken we een stop in Korfos, een wel heel erg stil plaatsje met vooral huizen die enkel in het weekend en vakantie bewoond zijn.
9 mei passeren we het Korinthe kanaal. Ook al is het de tweede keer, het blijft een spectaculaire doorvaart. Wim moet zich eerst melden en betalen bij het kantoor en dan is het wachten op toestemming om te gaan. 40 minuten later zijn we er doorheen en 180 euro armer!
In Korinthe gaan we op zoek naar een internetkaartje zodat we de weersvoorspellingen kunnen raadplegen.
Van Korinthe naar Galaxidhi is 43 mijl varen, onderweg trekt de wind aan en het wordt een oncomfortabele tocht. Een grote groep kleine dolfijnen brengt nog wat vertier in deze tocht. Ook hier ligt de kade vol door een flottielje en moeten we in een baaitje ankeren. Als we nog maar net voor anker liggen spoelt een regenbui het zout van de boot. Galaxidhi bevalt ons prima, er staan mooie oude huizen en heeft een leuk centrum. We blijven dan ook nog een dagje liggen.
Onderweg naar het eilandje Trizonia krijgen we bezoek van twee grote dolfijnen die ons op een ware show trakteren.
De haven van Trizonia is een gribus bende, verlaten en zelfs gezonken jachten liggen hier al jaren. De kade ligt vol met grote gaten waar je omheen moet zigzaggen om niet je nek te breken.
De volgende tocht is naar Messolongi, een tocht van 40 mijl. We staan op tijd op en vertrekken direkt, ontbijten doen we onderweg. Halverwege passeren we de Rion-Andirion brug, volgens de reisgids de langste hangbrug van Europa, maar of dat nog klopt is de vraag. De brug 2252 meter lang, 25 tot 45 meter doorvaarhoogte met 4 pijlers. Ondanks de brug varen er nog steeds veerboten heen en weer.
Langs de lange invaart naar Messolongi staan paalwoningen van vissers waarvan inmiddels de meeste in gebruik zijn als vakantiehuisje.