Crotone - Corfu

Het was gezellig in Crotone, we zijn met Melanie en Carl van de Thala uit eten geweest, hebben een prachtig vuurwerk gezien en hebben geborreld met andere bemanningen die we kennen uit Marina di Ragusa. Elke dag is er in het centrum een versmarkt en halen Melanie en Jacqueline verse broodjes.

 

 

Het weer is onbestendig en de weerberichten niet eenduidig. Zaterdag blijven we na lang twijfelen liggen. Zondag is er nog steeds veel wind maar de voorspelling is dat de wind afneemt. We vertrekken samen met Thala, eenmaal buiten de haven blijkt het hard te waaien en uit een totaal andere richting dan voorspeld. Thala keert terug en wij kijken het nog even aan. Na een tijdje neemt de wind af en moeten we zelfs even de motor bij zetten. Later komt de voorspelde noordwestenwind voorafgegaan met twee meter hoge steile golven. Met een schoon onderwaterschip loopt de Zephyr weer als een trein. ´s-Nachts loopt het schip met een noordwesten wind kracht 5 tot 6 met een bakstagwind 7 knopen en worden we bijgelicht door de volle maan. Na een zeiltocht van 154 mijl in 26 uur laten we ons anker vallen in een baai bij Kassiopi op het Griekse eiland Corfu.

De versleten Italiaanse gastenvlag wordt vervangen door de Griekse.

Siracusa – Crotone

Siracusa is een leuke stad met een goed beschutte ankerbaai, we liggen er met een grote groep schepen die ook in Marina di Ragusa hebben overwinterd. We maken de bijboot klaar en hangen de buitenboordmotor eraan. Maar onze 3,5PK Mercury heeft er geen zin in. Wim trekt uit alle macht aan het koord maar er gebeurt niets. Roeien is geen optie want er staat wind en het is te ver roeien. Alistair van de Largo Star komt kijken, maar krijgt hem helaas ook niet aan de praat. De dag erop komen Bob en Joanie van de Nemir langs en krijgen we een lift naar de stad waar we de levendige markt bezoeken. Bob houdt wel van sleutelen en de volgende dag haalt hij onze buitenboordmotor uit elkaar. De carburateur blijkt vervuild te zijn.

Siracusa



Vismarkt Siracusa

Bob repareert bb

Met een gunstige weersvoorspelling vertrekken we zaterdag 11 mei op weg naar Crotone. Het is ruim 160 mijl varen, dus dat wordt een nachtje door. Het weerbericht voorspeld eerst weinig tot geen wind en later op de dag een noordwesten wind kracht vier tot vijf. Het eerste stuk varen we op de motor en in de loop van de middag zien we in de verte witte schuimkoppen. Binnen een paar tellen is het windkracht zes en zeilen we met een rif in het grootzeil. De beloofde noordwestenwind is echter noordoost zodat we hoog aan de wind moeten zeilen. De wind trekt verder aan, windkracht 7, en voordat het donker wordt zetten we een tweede rif in het grootzeil. ´s-Nachts trekt de wind nog verder aan, windkracht 8, en zeilen we met een wind van ruim 34 knopen met uitschieters tot 40 knopen onderlangs de laars van Italië. De zee bouwt zich op en er staat een korte zee en regelmatig krijgen we een golf over. De boot houdt zich goed maar van slapen en eten komt weinig terecht. Uitgeteld leggen we aan in Crotone, spoelen het zout van de boot en rollen in ons bedje. Tijdens het wassen van de boot ziet Jacqueline twee ogen onder de kuipvlonder, het blijkt een inktvisje te zijn dat onderweg met een golf aan boord is gespoeld.

 

 

 

Het schip is sinds ons vertrek uit Nederland niet meer op een werf geweest en na twee jaar moet het onderwaterschip schoongemaakt worden. In Crotone is een goede werf en wordt Zephyr op de kant gezet. De romp en schroef zijn flink aangegroeid en nu, na een weekje schoonmaken, schilderen en poetsen ziet ze er weer fris uit.

 

Zephyr hangt in de kraan
 

flinke aangroei

Mosselen groeien aan de scheg

de hogedrukspuit doet wonderen

de schroef blinkt weer

romp gepoetst en onderwaterschip voorzien van antifouling

 

Weer onderweg

.

 

We zijn weer onderweg! De trossen zijn los, twee weken lang blies de wind uit het oosten en konden we niet vertrekken, maar vandaag is er eindelijk weer westenwind en vertrekken we met een grote groep zeilschepen die op weg gaan naar Griekenland.

Eenmaal buiten staat er toch nog een behoorlijke swell en ook de wind trekt aardig door, windkracht 6, we lopen met uitgeboomde kluiver 6 knopen. Eenmaal om de zuidoostpunt van Sicilië worden de golven wat minder maar de wind blaast onverminderd door zodat we er toch nog maar even een rif inzetten. 10 mijl verderop zitten we ineens in een windstilte en daarna begint het weer te waaien maar nu op de neus, na even kruisen zetten we de motor bij voor de laatste vier mijl. Na 65 mijl liggen we nu heerlijk achter ons anker te wiegen in de baai van Siracusa.

 

 

Sicilië

Het garagedak van het schuifluik dat lekte is inmiddels gerepareerd. Met een multimaster is het dak uitgezaagd, een nieuwe watervaste multiplex plaat er ingelijmd, het teak er weer bovenop gelijmd en de naden ingerubberd met Sikaflex. Daarna hebben we de teakranden van de opbouw kaalgeschuurd en in de houtolievernis van Epifanes gezet. Het is mooi geworden en we kunnen weer met een gerust hart op de opbouw staan. Ook het luikje boven de kombuis is nu lekvrij na een nieuwe kitbeurt. Al met al is Wim er weken mee bezig geweest en kregen we gelukkig deskundige hulp van Roy, een ras-Amsterdammer uit de Jordaan.

Aan het eind van het vaarseizoen hadden we al in de gaten dat de accu´s erg snel ontlaadden. Zo gauw de zon onder gaat en de zonnepanelen niet meer laden loopt de spanning te snel terug. We liggen nu aan de walstroom maar als we straks weer volop gaan ankeren moet dat wel in orde zijn. Inmiddels zijn er twee nieuwe accu´s geplaatst. Deze zitten onder de vloer en op een lastig bereikbare plek. Het accumannetje heeft waarschijnlijk nu nog pijn in z´n rug.

Met een grote groep schepen hebben we een tuiger uit Malta ingehuurd die de mast en verstaging heeft gecontroleerd. Alles is goedgekeurd en dat is wel prettig om te weten als we straks weer onderweg zijn.

Italië is een katholiek land waar veel heiligen geëerd worden. Zo is in Marina di Ragusa ter ere van de heilige San Giuseppe een processie en vuurwerk.

 

 

In Scili is het festival  "Cavalcata di San Giuseppe". We gaan er ´s avonds heen met een bus vol yachties. Het is een parade van met bloemen versierde paarden en er worden in de straten vuren ontstoken en eten klaargemaakt. Er worden grote hoeveelheden vlees gebarbecued en in grote potten wordt buffelmelk gekookt waar ricotta van gemaakt wordt.

 

 

We hebben het nog steeds naar onze zin hier op Sicilië, het eiland van de bloedsinaasappels, de buffelmozzarella, aubergines en het heerlijke ijs. Het blijft hier genieten van het mooie landschap, de barokke steden met de mooie balkonnen welke stuk voor stuk een kunstwerk zijn.

elke ochtend een vers sapje
 

Gelateria

Buffel

 

En als het weer eens hard waait ................ dan komen de aquarel spullen weer tevoorschijn.

 

 

Enna

Terwijl in Nederland iedereen de lange en koude winter beu is, is op Sicilië het voorjaar begonnen. Alhoewel het hier vaak erg winderig is en er natuurlijk ook regelmatig een buitje valt (met saharazand) is het in de zon al heerlijk warm. Het landschap is veranderd naar fris groen en er bloeit al van alles.

 

 

We maken nog een uitstapje naar het barokke stadje Modica en gaan lekker uit lunchen.

 

Het was er weer heerlijk, een antipasti met allerlei verschillende hapjes en melanzana alla parmigiana (aubergine´s uit de oven).















We doen ook weer mee met het progressive dinner. Het was weer een gezellige avond en leuk om bij een ander in de kombuis te kijken en de verhalen en tips te horen van de bestemmingen die anderen hebben aangedaan.
Eten staat deze maand hoog in het vaandel, zo is er aan boord van de Venice Lion een kookworkshop hoe je artisjokken moet klaarmaken. Artisjokken zijn hier nu volop te krijgen. Van de artisjok verdwijnt een hoop bij het afval, wat overblijft is het hart en dat is erg lekker.

En als de barbeque een keer niet door gaat door het slechte weer, wordt er een pannenkoekenfeest georganiseerd. Het is grappig te zien hoe elke nationaliteit zijn eigen traditie heeft om de pannenkoeken te voorzien van lekkers. Wij doen er stroop op en poedersuiker, de Britten citroensap en suiker, de Scandinaviers doen er fruit op en Duitsers doen er appelmoes op. Pannenkoeken bakken blijkt geen ´Pink Job´ (vrouwentaak) maar een ´Blue Job´ (mannentaak) te zijn, en de mannen nemen hun taak serieus.

 

Wim zijn verjaardag kan ook niet ongemerkt blijven, als we wakker worden hangen er ballonnen aan het anker. Jacqueline heeft appelcake gebakken  en ´s-middags hebben we een aantal Nederlanders uit de haven op bezoek.

 

 We maken met de Panda nog een uitstapje naar Enna, onderweg passeren we Caltagirone waar we al eerder zijn geweest. Vorige keer was ons al opgevallen hoeveel afval hier op straat ligt en hadden we spijt dat we er geen foto van gemaakt hadden. Maar niet getreurd het vuil ligt er nog steeds. Langs de wegen en op parkeerplaatsen gooit iedereen zijn  afval en het wordt niet opgeruimd. Zo zien we ook af en toe dode zwerfhonden langs de weg liggen, bij Ragusa ligt er al maanden een dode hond, niemand haalt het weg. Ook dit is Sicilië.

 

 

Het stadje Enna ligt op 1000 meter, het is er dan ook aanmerkelijk kouder dan aan de kust. Boven aan het stadje op een rotsplateau staat een oud kasteel en de rots van Ceres, die door de wind helemaal is uitgesleten. Het uitzicht op de stad, het stadje Calascibetta, de besneeuwde bergen en de Etna is prachtig.

Zondag´s is er een wandelgroep en dit keer gaan we mee naar de moerassen van Vendicari. Dit is een natuurreservaat en een geliefde plaats voor trekvogels. De wandeling gaat langs de kust en moerassen waar veel vogels fourageren. Er staan ook nog resten van een oude tonijnfabriek.

Agrigento

Half december vliegen we naar Nederland om de kerstdagen en oud en nieuw met de familie te vieren. De eerste week zijn we druk met onze “apk-tjes”, huisarts, tandarts, opticiën ed. Er is weer het nodige te regelen zodat we van hot naar her sjeezen met onze huurauto. We logeren bij familie en vrienden en worden overal vreselijk verwend. Na vier gezellige weken, net voor koning winter Nederland binnenvalt, vliegen wij weer terug naar Sicilië.

Als we op het vliegveld van Catania landen staat de bemanning van Summertime op familie uit Denemarken te wachten en hebben we het geluk dat we mee kunnen rijden naar de jachthaven. Dat scheelt ons drie uur wachten op de bus.

Op de jachthaven komen er steeds meer bemanningen terug, die net als wij de kerstdagen bij familie hebben doorgebracht. De meesten die in Noord-Europa geweest zijn hebben gelijk een griepje opgelopen. De sociale evenementen gaan weer van start en we doen weer mee met de artgroup, Italiaanse les, Zumba, electronic workshop, skippers destress, happy hour en de barbeque. We zijn weer lekker bezig en de dagen glijden voorbij.

De winter in Sicilië is af en toe behoorlijk stormachtig en we krijgen fikse buien met windstoten over ons heen. Gelukkig is het ook vaak zonnig en de gemiddelde temperatuur overdag is zo´n 15 graden.



slecht weer op komst

Op 26 januari hangen de Australiërs in de haven al hun nationale vlaggen uit en vieren Australië Day. Op deze nationale feestdag wordt gevierd dat in 1788 de Eerste Vloot Sydney (Australië) bereikte. Op 26 januari 1788 eiste kapitein Arthur Phillip formeel de kolonie Nieuw-Zuid-Wales op voor Groot-Brittannië. Het feest is vergelijkbaar met Koninginnedag bij ons. Iedereen is uitgenodigd om dit feest bij de Australiërs aan boord te vieren, de kuipvloer van een grote catamaran die tegenover ons ligt verandert na enkele drankjes tot dansvloer.

Australië Day

 

Op zondag 27 januari is het heerlijk rustig en zonnig weer en we besluiten naar de Vallei van de Tempels te gaan in Agrigento. Het is een behoorlijk eind rijden maar absoluut de moeite waard. We lopen langs de Strada Panoramica waar de amandelboompjes al in bloei staan en waar 600 jaar oude olijvenbomen staan.

We bewonderen de resten van oude Griekse tempels die ruim 400 jaar voor Christus gebouwd zijn. Met name de Concordiatempel is nog in goede staat.

Concordiatempel

Junotempel



Mannenfiguur uit de Zeustempel

Tempel van Castor en Pollux

Het is indrukwekkend op deze historische plaats te lopen en op het offeraltaar je broodje kaas te eten en te genieten van het mooie uitzicht op de tempels en de groene vallei.