Zakynthos - Kyparissia

Alvorens Zakynthos-stad te verlaten beklimmen we de achterliggende heuvel en bezichtigen  het Venetiaanse fort. Een pittige wandeling die beloond wordt met een mooi uitzicht over de stad en het eiland.

 

De stranden aan de zuidkant van het eiland zijn beschermd natuurgebied.  De Caretta Caretta schildpadden leggen op de stranden van Lagana hun eieren. Wij varen naar de golf van Laganas naar de baai Órmos Keri waar jachten mogen varen en ankeren. Verderop is het verboden gebied. Het eiland Marathonisi is hier een grote trekpleister. Wij varen er met onze bijboot naar toe om de rotsen, grotten en zandstranden van dichtbij te bekijken. Op het strand zijn de plaatsen waar de schildpadden eieren hebben gelegd gemarkeerd zodat ze niet worden vertrapt.

De westkant van het eiland heeft mooie steile kalkstenen rotsen en blauwe grotten door de weerkaatsing van het zonlicht in het blauwe zeewater. We varen helemaal door naar Navagio, oftewel Shipwreckbay, een prachtige baai aan de noordwest kust met een mooi strand tussen de steile rotsen waar een vastgelopen wrak van een smokkelaarsschip ligt. Omdat het hier niet geschikt ankeren is voor de nacht zeilen we weer terug naar Órmos Keri waar we de Nimrod met Sue en Chris treffen.

 

We verlaten Zakynthos en steken over naar de Peloponnese. Katakólo is een haven waar veel cruiseschepen aanleggen. Als wij arriveren liggen er drie grote cruiseschepen en later zien we de Nieuw Amsterdam van de Holland America Lijn.

 

 

 

Het plaatsje Katakólon heeft weinig te betekenen, de cruiseschepen komen voor het antieke Olympia dat hier niet ver vandaan ligt. Ook wij bezoeken het antieke Olympia, waar in de klassieke oudheid om de vier jaar de Olympische spelen werden gehouden. Sommige ruïnes zijn deels herbouwd, brokstukken van omgevallen zuilen rechtop gezet. Eerst een bezoek aan het museum helpt om je later op het opgravingsterrein een beeld te vormen. In de Hera-tempel, waarvan nog enkele Dorische zuilen overeind staan, wordt het olympisch vuur ontstoken. Door een brede gang met een Romeinse boog kom je in het stadion. Op de aarden wallen rondom konden 40.000 toeschouwers een plaats vinden. Op de zandvlakte zie je duidelijk de startstrepen van marmeren platen.



klaar voor de start

 

Tegen lunchtijd wordt het zo heet dat we het voor gezien houden en strijken op een terrasje neer. Terug aan boord spuiten we de boot af met zoet water en vinden zelf ook verkoeling onder de waterslang.

De volgende dag varen we naar Kyparissia. Wim gaat eerst afrekenen bij de havenmeester en komt terug met een zak verse vijgen. We kunnen heerlijk zeilen met vol tuig. Ook hier klimmen we naar het hoog gelegen Byzanthijns Frankisch kasteel en de oude stad er onder. Eenmaal boven nemen we eerst een freddo cappucino en genieten van het uitzicht. De mannen hebben hun eigen typisch Grieks mannencafe, de kafeneio.

 

 

 

Fiskardo – Zakynthos

Na een paar dagen Fiskardo wordt het weer tijd om verder te trekken. Het gezellige haventje wordt ons na een paar dagen te druk. We moeten steeds ons schip in de gaten houden voor jachten die komen en gaan.

Vuurtoren Fiskardo

In Fiskardo hebben we dan toch eindelijk een passerelle gekocht zodat we achteruit afmerend via de loopplank aan de wal kunnen.

 

 

 

Op het eiland Atokos in One House Bay houden we een lunchstop. We zijn niet de enigen die hier een stop houden om even te zwemmen en lunchen. Het is druk op de ankerplek met haar mooie kliffen.



One house bay

Na de lunch is er een stevige bries opgestoken en zeilen we heerlijk met een snelheid van 6 tot 7 knopen naar het eiland Kalamos. Dichter bij het eiland krijgen we valwinden tot 30 knopen over ons heen. In de baai van Port Leone laten we ons anker vallen. Port Leone is sinds de aardbeving van 1953 verlaten omdat er sindsdien geen drinkwatervoorziening meer is. Er staan enkel wat vervallen huizen en een kerkje. Het kerkje wordt nog goed onderhouden door de eilandbewoners.

 

 

 

De volgende dag varen we naar het plaatsje Kalamos waar George van de plaatselijke taverna ons op de kade opwacht en helpt bij het aanleggen. George is de officieuze havenmeester die alle bootjes opvangt, hij vraagt geen havengeld maar nodigt je enkel uit iets te komen eten of drinken in zijn restaurant.

 

 

 

 

Vlak naast het eiland Kalamos ligt het eiland Kastos. Het is maar 4 mijl varen. Het haventje van Kastos is klein en we besluiten net voor de haven te ankeren. Het is een erg rustig eiland, er zijn nog maar 25 vaste bewoners zo wordt ons verteld door John, de eigenaar van de taverna Chef John. Vanaf het terras hebben we een schitterend uitzicht.

 

Vanuit Kastos steken we over naar het vasteland,  naar Astakos. We passeren de Dragonera eilanden, dit gebied is een kraamkamer voor  dolfijnen. En ja hoor, vlak voordat we de eilanden naderen krijgen we bezoek van een paar dolfijnen.

Daar heb je Flipper

Astakos is een badplaats met voornamelijk Griekse vakantiegangers. Op de boulevard is het elke avond een parade van flanerende mensen die langs de bootjes en restaurants op en neer lopen.
We trekken verder zuidwaarts tussen de Dragonera eilanden door en ankeren achter het eiland Petalas, waar een groot binnenwater is. Een prima ankerplek ver van de bewoonde wereld.


Vanuit Petalas steken we weer over naar Ithaca en ankeren in de baai Filiatro met de parasols, waar we al eerder waren. Daarna gaan we onderlangs Ithaca naar het eiland Kefalonia en ankeren voor het strand van Anti-Sami. Een populair strand zowel bij de badgasten als de jachten.
  



Het witte jacht  Lady Dee kun je huren voor 150.000 euro p. week

 
 
Het plaatsje Sami doen we aan voor het inslaan van proviand. Sami is een gezellige haven waar je gratis kunt afmeren, er is drinkwater aan de kade, de dieselwagen vult onze dieseltank en we kopen een nieuwe gasfles.  

 

Met pijn in ons hart trekken we verder, de eilanden Ithaca en Kefalonia zijn wat ons betreft twee parels in de Med. We varen naar het eiland Zakynthos, we lopen eerst de baai Ay Nikolaos aan, maar hier is het te onrustig om af te meren, we varen aldus verder naar de haven van de hoofdstad van Zakynthos.  We liggen hier aan de kade die direkt grenst aan de lawaaierige stad. De plaatselijke scheepsagent die tevens het havengeld int regelt voor ons een Dekpa, dit is een Grieks scheepspapier dat alle jachten groter dan 10 meter moeten aanschaffen. We moeten deze ongeveer 1 keer per maand af laten stempelen bij de havenautoriteiten.

 

 

Zakynthos is door de aardbeving van 1953 grotendeels verwoest, bij de wederopbouw zijn de gebouwen weer in Venetiaanse stijl herbouwd. Het is een bruisende stad met veel toeristen die op de mooie stranden afkomen. Het eiland staat bekend om de Caretta Caretta schildpadden, die hier op een van de stranden hun eieren leggen. Inmiddels is het augustus en is het heet, 38 graden.

 
  

 

Lefkas-Meganisi-Ithaca-Kefalonia

Na een paar dagen verlaten we de goed beschutte Vlikho Bay en gaan op weg naar het eiland Meganisi. Onderweg passeren we het eiland Skorpios. Het eiland was eigendom van de familie Onassis en is onlangs voor 100 miljoen euro verkocht aan de 24-jarige Jekaterina Rybolovlev, de dochter van een Russische miljardair. Er liggen veel jachten bij het eiland voor anker en je mag tot de vloedlijn op het eiland komen. Een minpuntje voor de nieuwe eigenaar.

Meganisi heeft diverse mooie diepe baaien met heuvels die begroeid zijn met olijven en cipresen en met kristalhelder water. Wij ankeren in Port Atheni dat goed beschut is bij de heersende noordwestenwind. Op de wal is een barretje en een taverna. De volgende dag maken we een wandeling naar het dorpje Katomeri waar de mannen op het terras van het café zitten en de vrouwen zitten voor hun huisje, veelal in zwarte kleding, te borduren. In een zijstraatje zien we een vrouwtje achter een weefgetouw. Ze wenkt ons en we mogen een foto van haar maken. Na de fotosessie biedt ze natuurlijk haar eigen gemaakte kleedjes te koop aan. 

 

 

Onze volgende ankerbaai  heet Abelike waarna we op weg gaan naar Spartakhori. Hier hebben we met de Stortemelk afgesproken en meren we af aan een pier. Er liggen nog meer Nederlandse schepen. De pier wordt door het naastgelegen restaurant beheerd waar we ´s-avonds een hapje eten met Theo en Peggy. We kunnen er zelfs gebruik maken van de wasmachine. Spartakhori ligt boven op een heuvel vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de baai.

 

 

 

s-Nachts steekt er vaak een noord-oosten wind op en lig je hier erg onrustig. We blijven dan ook maar een nachtje en varen naar Sivota dat in een baai ligt aan de zuidoost kant van Lefkas. Het is er druk omdat het wisseldag is van een flottielje vloot die 50 boten heeft. Maar we vinden een plekje aan de kade en het achteruit afmeren naar de kade achter eigen anker gaat ons steeds beter af. In de baai staat ´s middags een stevige wind.

Na het onweer in Corfu is de windmeter van slag en voor we vertrekken uit Sivota gaat Jacqueline de mast in. Blijkbaar is door de inslag vlak bij ons schip de electronica ontregeld. Gelukkig doet de meter het nu weer goed nadat de topunit is vervangen en de meter opnieuw is gecalibreerd.

Tussen Lefkas en Ithaca staat meestal wat meer wind en we hebben een prachtige zeiltocht naar Kioni. Bij de aanloop van de haven zien we drie oude vervallen windmolens. We hebben geluk dat er nog plaats is aan de kade. Onze eerste poging om achteruit aan de kade af te meren mislukt omdat de ankerketting net niet toekomt. Na een tweede poging liggen we goed. Later wordt het druk in de haven en meren de laatkomers aan de overkant met lijnen naar de wal. We liggen vlak bij de restaurantjes en het is dan ook wel erg verleidelijk om uit eten te gaan. We vinden een goed restaurant Mills. We blijven een paar dagen in Kioni en maken een wandeling naar het vissersplaatsje Frikes. 

.

 

 

In Frikes zien we nog een mandenvlechter.

 

 

 

Onze volgende ankerplaats is Vathi, de hoofdplaats van het eiland Ithaca. In Vathi kun je goed boodschappen doen en zien we eindelijk weer een geldautomaat. Bij noordwestenwind lig je hier onrustig, maar het waaide gelukkig niet al te hard. Vlakbij de ingang van de baai van Vathi staat een erg leuk kapelletje, kerkjes vind je in Griekenland vaak op afgelegen plaatsen en ze worden goed onderhouden.

 

 

Als we verder om het eiland varen zien we een mooie baai met parasolletjes op het strand. We besluiten hier te stoppen, brengen ons anker uit en gaan met de bijboot naar het strand.

 

 

We ronden de zuidkant van Ithaka en varen naar Eufimia op het eiland Kefalonia. In Eufimia worden we opgewacht door de havenmeesters die elk jacht begeleiden bij het aanleggen. In de haven staat ´s-middags een stevige zijwind en het uitbrengen van voldoende ketting is dan ook nodig.  Op aanwijzing van de havenmeester laten we ons anker vallen en varen achteruit naar de kade. Onze ketting is 65 meter lang, maar de laatste 15 meter zijn door het zout dikker geworden en komen niet door de ankerkluis. Nadat we de laatste meters ankerketting met veel moeite hebben schoongemaakt en hebben gevierd liggen we goed. Eufimia is een levendige plaats. Langs de kade waar we liggen afgemeerd lopen de toeristen heen en weer, het is hier zien en gezien worden.

Vanuit Eufimia huren we een auto om het eiland te verkennen. We bezoeken het prachtige Mirtos beach, een van de mooiste stranden van Griekenland. Een breed strand van voornamelijk kiezels en witte steentjes. Het ligt onder een steile rotskust en van bovenaf  heb je een schitterende aanblik. We rijden verder naar Assos aan de noordwestkant van Kefalonia, een pittoresk vissersplaatsje met witte huizen begroeid met bougainville, strandjes en een haventje. We rijden naar de 1628 meter hoge top van het Aenosgebergte. Deze berg is een natuurpark, er groeien sparsoorten die alleen op dit eiland voorkomen en er lopen grote kuddes geiten. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht. We bezoeken het plaatsje Sami, waar de film Captain Corelli´s Mandolin  is opgenomen en de nabijgelegen Melissani grot. In dit ondergrondse meer stroomt het zeewater van de westkant van het eiland onder het eiland door naar de oostkant. De grot is deels ingestort door een aardbeving en door het invallende zonlicht is het water blauw gekleurd. Met bootjes wordt je over het meer in de grot rondgeleid.

 

 

Langs de kust van Kefalonia hebben we een grote keus aan mooie ankerbaaien. We zien onderweg een mooie baai Kalo Limeni die goed beschut is om te overnachten. Eenmaal naar binnen gevaren zien we twee bekende schepen uit Marina di Ragusa, de Thala en Alacrity. Ze liggen achter hun anker met lijnen naar de wal. We hebben pas een nieuwe lange mooringlijn gekocht en met hulp van de vrienden uit Marina di Ragusa meren we af op de Scandinavian way. Bij gebrek aan ruimte in een baai of haven wordt deze afmeermethode hier veel toegepast. We vinden het een heel gedoe en waar mogelijk liggen we liever enkel achter ons anker. Na twee gezellige dagen gaan we weer terug naar Eufimia omdat daar een feest is ter ere van de naamheilige van de plaats. ´s-Avonds is er een processie en daarna live muziek en dans. De bouzouki geeft het geheel een echt Griekse en gezellige sfeer, het feest gaat tot de kleine uurtjes door.

Bij het ankerop gaan in Eufimia halen we twee ankers op, de ketting van het andere anker zit tweemaal om ons anker gedraaid. Gelukkig was het anker van een boot waar de havenmeester op past en hielp hij ons de boel te ontwarren. Het afmeren in Griekland is dan ook altijd weer een avontuur en ankers liggen vaak over elkaar heen.

Na Eufemia steken we weer over naar Ithaka en ankeren in de baai van Polis. Van hier uit zou Odyseus zijn reis hebben gemaakt. ´s Ochtends wandelen we naar het plaatsje Stavros vlakbij de baai, daar staat een borstbeeld van Odyseus. In de baai is een mooi en druk bezocht kiezelstrand met een klein haventje. Met westenwind lig je er onrustig, maar we hebben  noordwestenwind en liggen hier prima.

 

 

Onze vogende stop is Fiskardo, een toeristisch plaatsje aan de noordkant van Kefalonia. Omdat de charterboten en flottieljes in het weekend meestal op de thuisbasis zijn om te wisselen van bemanning varen we op zondsagmorgen naar Fiskardo. We vinden nog net een plaatsje aan het ponton. In Fiskardo leggen veel rondvaarboten en ferries aan en op de terrasjes is het gezellig druk. Als de laatste ferries weg zijn wordt hun plaats ingenomen door de superjachten.